Eenzaam? Welnee…

Ik kan me nog tijden herinneren dat de groep Yes een enorme hit scoorde met “Owner of a lonely heart”. Twee van mijn broers wilde hier een eigen “extended remix” van zien te maken met behulp van cassettedecks. Mede hierdoor ben ik, zeg maar, verslaafd geraakt aan dit nummer.

Kom in beweging, je leeft je eigen leven. Denk niet aan de toekomst, bewijs jezelf. 

In beweging ben ik sindsdien altijd geweest, en gebleven. Niet op sportief gebied, maar op velerlei gebieden. Hoewel dat sportieve wél heel even aanwezig is geweest als vrijwilliger bij een atletiekvereniging. Over de toekomst denk ik allang nier meer na, ik kan niets voorspellen. En toch…tóch heb ik vaak gelijk gekregen als ik een voorspelling deed. Het verliezen van vriendschappen, familieleden en in de liefde, mijn voorgevoel heeft, of beter gezegd hád, in 99 van de 100 gevallen gelijk.

Ik hoef me niet te bewijzen, niet meer. Ik was er voor de familie en wist dat het érgens fout moest gaan…en dat ging het. Eén van de twee, mixende, broers is ruim 18 jaar ook mijn collega geweest. Toen hij een relatie kreeg met zijn schoonzus was het duidelijk, moppie werd niet geaccepteerd en dus maakte ik een keuze. De andere, mixende, broer is inmiddels succesvol bedrijfseigenaar. Met hém had ik een heel goed contact, zó goed dat hij (en zijn vrouw) soms op bezoek kwamen als zij in Nederland waren. Andersom is dat bijna onmogelijk, de één heeft nu eenmaal een ruimere beurs dan de ander en daar was begrip voor. Nadat ik moppie bijna verloor heeft hij echter nooit geïnformeerd en een paar maanden geleden toen ik hem aan de telefoon had gaf ik nog een aanleiding, maar er werd “gewoon” overheen gelult. Ik ben klaar met dit soort mensen.

Maar ik ben ook klaar met een aantal, so called, echte vrienden. Vrienden die we geholpen hebben en vervolgens een mes in je rug steken omdat het niet gaat/ging zoals zíj dat wens(t)en. Desondanks prijs ik mij gelukkig met één van mijn andere broers, mijn zoon en schoondochter en een klein handje échte vrienden. We respecteren elkaars keuzes, helpen elkaar waar nodig, het is een kleine groep mensen die ik nóóit de rug zal toe keren.

Als dit verhaal klinkt als de eerste regels van YES, hebben jullie het bij het verkeerde eind. Ik heb geen eenzaam hart, ik blijf in beweging, ik kijk niet naar morgen en bewezen heb ik mij al.

Advertenties

Niemand nodig

Hmmmm, eigenlijk lieg ik een beetje met de titel hierboven want natuurlijk heb ik ook weleens hulp nodig. En ja, wij helpen ook veel mensen, of hébben geholpen, en dat zullen we blijven doen tot zekere hoogte.

De afgelopen maanden waren best spannend en er is veel beloofd, maar worden aan die beloften gehouden als er geen contact meer is? Belofte maakt schuld vertelt ons het gezegde. Welnu, de gedane beloften hebben wij zelf ingelost, zónder hulp.

We hebben zélf een andere auto op de kop getikt waar wij superblij mee zijn.

Eergisteren wist ik nog, voor een prikkie, aan een mooie autoradio te komen. De ‘oude’ (gekregen van vrienden) doet het nog supergoed, maar de ‘nieuwe’ heeft meer mogelijkheden en is wat moderner. Zo kleedt ik de car-livingroom wat mooier aan.

En wie brutaal is heeft de halve wereld, zo ging de buurvrouw verhuizen en haar wasmachine werd overbodig. Onze wasmachine is al heel oud en kraakt en kreunt dat het een lieve lust is dus trok moppie de stoute schoenen aan. “Buuf, wat doe je met jouw wasmaschine?” “Als je zelf zorgt dat ie nú bij jou komt te staan mag je hem van mij hebben”, aldus de buurvrouw. Het is even wennen met de ‘nieuwe’ machine want deze is zó stil dat de tussendeur open kan blijven staan en je soms twijfelt of het ding wel draait.

Ja, soms heb je niemand nodig om aan ‘nieuwe’ spullen te komen en we zijn met alles superblij, puur omdat we zonder schuldgevoel en met een klein budget onszelf rijk hebben kunnen maken.

Huisarts

Je hoort tegenwoordig vaak verhalen over huisartsen. Als je verhuist bent naar een andere wijk of gemeente vliegen de meningen over huisartsen je om de oren. De een vindt dokter Z een goede arts, terwijl de ander deze arts juist waardeloos vindt.

Zo kregen wij dokter PC toen wij in Lelystad kwamen wonen. Dokter PC kende ik ergens van…hij was járen geleden huisarts in Almere. Dokter PC is slecht bereikbaar en áls hij al bereikbaar is dan is een standaard vraag of je rookt. “Ken je het boek van Allan Carr? Hij schreef over hoe te stoppen met roken”. Alsof een gekneusde enkel iets met roken te maken heeft, om maar een voorbeeld te noemen.

Mijn vrouw slikte enkele jaren geleden harttabletten en ja, ze rookte en rookt nog steeds. Door de harttabletten werd haar doorbloeding slechter wat resulteerde in een huid dat ineens ging scheuren bij koud weer. Ik denk dat het de winter van 2013-2014 was dat de huid op haar handen zó erg scheurde dat een toetsenbord bedienen onmogelijk was. Zij probeerde een afspraak te maken met dokter PC, helaas kon ze pas een week later terecht. Mijn vrouw ging meteen op zoek naar een andere huisarts want dít was de druppel. Ze zocht, vond en kon vrijwel direct terecht bij dokter NK in het centrum. Ze kreeg hormoonzalf voorgeschreven, de zalf deed haar werk binnen enkele dagen. Hoe fijn was het een huisarts te hebben waar je snel terecht kunt ook al zat zijn praktijk zo’n vier kilometer verderop.

In 2015 raakte ik mijn vrouw bijna kwijt, ze heeft een paar dagen in het ziekenhuis gelegen en kwam, min of meer, verward weer thuis. Na het maken van een afspraak met dokter NK begon de ellende. We legden uit wat er gebeurd was en het enige dat deze arts kon was een grote mond opzetten, ongeloof tonen, het advies ademhalingsoefeningen downloaden van Youtube en ons heen sturen. Dit resulteerde in het verliezen van vertrouwen in een mens dat juist een vertrouwenspersoon zou moeten zijn. Een persoon die gestudeerd heeft om een soort psychologische rol te hebben voor mensen met problemen en hier eventueel een medicijn voor uit te schrijven.

Mijn vrouw belde voor een recept en  kreeg te horen dat wij uitgeschreven waren bij deze praktijk. Wíj weten nergens van, maar de assistente weet te vertellen dat “een uitschrijving niet uit de lucht komt vallen” en “qua administratie is het hier sowieso een zooitje, maar ik heb jullie weer ingeschreven”. Een paar maanden geleden kom ik, op afspraak, bij dokter NK. Ik loop al een tijdje (eigenlijk veel te lang) met pijn in mijn schouder, hij doet wat testjes met mijn arm wat behoorlijk pijn doet. Ik moet rust houden, rust waar ik geen tijd voor heb dus ik vraag  om pijnstillers. Na de kuur is er geen verbetering dus ik ga terug naar huisarts NK, hij zegt dat ik een peesontsteking heb en verwijst mij door naar een fysiotherapeut. De eerste zes behandelingen betaal ik uit eigen zak, de volgende negen behandelingen gaan via mijn zorgverzeraar. Er schijnt, naast de peesontsteking, nogal wat kalkafzetting op m’n botten in m’n bovenarm te zitten. Halverwege de vijftien behandelinhen maak ik een verkeerde beweging, éven leken we vooruitgang geboekt te hebben…tot nu.

Bij mijn laatste bezoek aan de fysiotherapeut krijg ik te horen dat huisarts NK ermee gaat stoppen en wij per 1 september een vervanger krijgen, dokter C. NK schijnt de boel belazerd te hebben en is op non-actief gesteld door het medisch tucht college, had hij eerder al een ton (€ 100.000,-) boete gekregen, blijkt dat er veel meer aan de hand is. Salaris ontvangen van (uitgeschreven) patiënten, veel te hoge declaraties indienen etc. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik raadpleeg mijn grote vriend Google. Inderdaad, NK staat op de zwarte lijst, net als zijn opvolger, dokter C. Meer dan 2000 patiënten zaten tijdelijk zonder huisarts, zich afvragend of hun dossier uberhaupt wel volledig bij gehouden is. Na publicatie van Omroep Flevoland, en medewerking van bronnen, hebben wij het vertrouwen volledig verloren in deze praktijk en diensdoende artsen. Net als veel patiënten kozen wij voor een andere praktijk, terug naar het oude nest waar in de loop der jaren ook een frisse wind heeft gewaaid. Vrijdag aanstaande ga ik kennismaken met onze nieuwe huisarts, eens horen of zij een passende oplossing kan geven voor mijn schouder/bovenarm probleem.

Van luxe naar basic


Ten tijde van je introductie vond ik je mooi, je interieur vond ik echter niet conform mijn smaak.Het was wennen, zo’n standaard middenconsole met vele functies in de strakke grijze plaat. Moppie heeft je altijd schitterend gevonden, ik ook maar die grijze plaat met knopjes deed afbreuk aan mijn voorkeur.

14 maanden geleden maakten we serieus kennis met je. Je had al 228.000 kilometertjes er op zitten. Na een stukje gereden te hebben werd ik enthousiast, de grijze plaat met knopjes bleek doordacht en functioneel. Ondanks je redelijk hoge olieverbruik viel ik voor je. Electrische spiegels, climat control, boordcomputer, 4 electrisch bedienbare ramen, in hoogte verstelbare bestuurdersstoel, armsteun, cruise control, regelbare interval, verstelbaar stuur in hoogte en lengte, radio/cdspeler, multifunctioneel stuur, dubbele nok as, 1.8 liter die ooit 120 pk leverde, trekhaak, rondom plofzakjes…het kon allemaal niet op. Nu staat je teller tegen de 274.000 kilometer aan en begin je te stotteren. Nieuwe bougiekabels hielpen je even van dit probleem af, even ja want je begon weer te stotteren. Een van de bougies was losgelopen en kon ik met de hand uitdraaien. Hij was nat, nat als Bo Derek’s haar in Bolero. De olie sijpelde er van af. Na een schoonmaakbeurt draai ik de bougie terug en sluit de kabels weer aan. Het heeft niet mogen baten, de bougie blijkt nog steeds te verzuipen in de olie. Even werd gedacht dat de bobine/ontstekingsmodule het begeven had, maar zelfs na het plaatsen van een nieuwe blijft het probleem bestaan. Je stottert nog steeds en van de 4 poten gebruik je er maar 3.

Vele opties worden aangedragen, opties die veel geld én tijd kosten, opties die ik niet kán en wíl honoreren, 274.000 kilometer op de teller zegt dat je leven hoe dan ook op het einde loopt. Het is kort dag, ik moet actie ondernemen en snel ook want zonder auto ben ik als een vrouw met afgezette borsten, incompleet dus. Ik vind een Opel Corsa 1.4 voor heel weinig doch het blijft een inbreuk op het vakantiegeld, maar ik heb geen keus. De Corsa, 6 jaar ouder dan de Mazda 6 (waar het in dit verhaal over gaat) en kaler dan de gemiddelde biljartbal. Geen airbags, abs, airco, electrische liflafjes…zelfs geen radio, laat staan benzine ten tijde van de proefrit. Ik voel me gered, onder gewaardeerd, van zóveel luxe naar een eenvoud uit de 20ste eeuw. Ik ben gered, dat wel en al is de Corsa niet direct dé auto van m’n dromen en zal hij nooit de liefde voor de Mazda kunnen evenaren, ik ben mobiel en dus compleet. Of ik 14 maanden Corsa zal rijden weet niemand, of ik 46.000 kilometer zal afleggen in de Corsa is een nóg groter vraagteken.

Respect

 

Respect

Terwijl ik gisteren visite had en elke Feijenoord fan in de stress zat of hun cluppie de weg naar de Coolsingel kan waarmaken wordt er aan de deur geklopt. In de veronderstelling dat dit bij de buren was, negeerde ik het geklop. Niet veel later wordt er weer geklopt…ik besluit op te staan en verwachtte niet dat er iemand zou staan waar ik geen contact meer mee heb sinds een jaartje of twee. Ik moest even goed kijken, het was mijn zoon die, twee jaar geleden, met ruzie hier vertrokken is. Ik wist even niet wat ik ermee aan moest, moest ik hem wegsturen of de kans geven hem zijn zegje te laten doen. Ik koos voor het laatste omdat ik destijds veel verdriet heb gehad toen zijn spullen ingeladen werden. Er was immers veel gebeurd en vele verkeerde woorden gingen daaraan vooraf. Hij wilde alles uitpraten wat er twee jaar geleden is gebeurd en gezegd.

In die twee jaar heb ik veel onbegrip gehad voor vrienden in een soortgelijke situatie, kinderen de deur uit met ruzie en maanden later werd het uitgesproken. In mijn geval heb ik bij hén gemerkt dat ik ineens niet meer tel. Bij hen is mij ook wel eens gevraagd of ik er verstandig aan heb gedaan alle contact met mijn kinderen te verbreken, keihard zei ik dan ‘wie het bij mij verbruikt heeft na meerdere malen, komt er niet meer in’. Maar goed, ik wist even niet wat ik met dit onverwachte bezoek van mijn zoon aan moest en liep even naar binnen om overleg met moppie te plegen. We besluiten hem de kans te geven de hele zaak uit te praten, maar niet op dít moment want we hebben visite. Vanavond of morgen kan het wel, hij wilde dan graag ’s avonds komen en vroeg of zijn vriendin mee mocht komen…ik vond dat prima. Ik kan me namelijk goed voorstellen dat je mentale steun kunt gebruiken als het gesprek niet gaat zoals je verwacht.

Tegen 20:00 uur staat zij op de stoep, een leuke jongedame gaat kiddo voor, beiden zien er goed uit. Ik weet niet goed wáár het gesprek te beginnen (ik ben hier heel slecht in) dus laat kiddo de aftrap nemen. Hij wilde graag zijn excuses maken voor álles wat er gebeurd is…wat er gezegd is. Ik leg hem uit dat we allemaal dingen gezegd hebben die we misschien beter niet hadden kunnen zeggen. Zowel kiddo als ik geven toe dat er door de spanningen destijds woorden zijn gebruikt bij gebrek aan een fatsoenlijk gesprek. Joehoe!!! We zijn weer ‘on speaking terms’, dat deed ons beiden goed. Hij vertelde het gevoel te hebben zijn vader te missen. Na een uurtje of anderhalf begraven we strijdbijl, beiden in de wetenschap dat we niet nu ineens alles in een la kunnen proppen en af te sluiten, maar het begin is er wel. Ik sprak mijn waardering uit met de woorden “het feit dat je de ballen hebt getoond hier aan de deur te komen getuigt van diep respect mijnerzijds”. En ik meen dat oprecht, ik heb drie koters, maar er is er maar eentje die de ballen heeft deze zo moeilijke stap te nemen.

Kiddo, ik ga er vanuit dat je dit verhaal leest en nogmaals…ik ben blij dat we gepraat hebben.

We hebben tot ver na middernacht nog gezellig muziek zitten streamen, om half twee kreeg ik een appje dat ze thuis aangekomen waren. Ik herhaal normaals de woorden ‘goed dat je deze stap hebt genomen, ik ben trots op je’.

 

​Bronzen koningsdag

Tja, wat zal ik zeggen. 27 april 2017 is best een bijzondere dag, Zijne Koninklijke Hoogheid Willem Alexander is 50 jaar geworden en moppie en ik zijn vandaag 12,5 jaar getrouwd. Dubbel feest dus dat heel Nederland viert. Gisteravond was een interview met ZKH W-A, een man die geen emotie mag tonen in verband met zijn functie van koning, een man die wel degelijk emotie líét zien tijdens het interview. Hij is immers ook maar een mens van vlees en bloed en waarom zou je geen emotie laten zien als het gaat over het overlijden van je broer ( Prins Friso) of je vader (Prins Claus) of al die rampen die je hebt meegemaakt in je leven vóór, maar ook ná die ene titel die refereert aan een toiletpapier commercial?

Zelf moest ik ook even slikken bij sommige scènes in dit interview want ook ik ben maar een man van vlees en bloed. Terugdenkend aan wat moppie en ik al niet meegemaakt hebben in die 12,5 jaar huwelijkse staat voel ik mij één met Willem Alexander. Beide geboren in de 60er jaren van de 20ste eeuw, hij drie jaar later dan ik. Hij beschermd, ik redelijk vrij. We zijn mensen…mensen van vlees en bloed…mensen met emoties.

Koningsdag, dé dag dat we onze oude troep van zolder halen en hopen dat je er een ander blij mee kunt maken, en dit voor een weggeefprijs waarbij je jezelf af moet vragen of je überhaupt geld moet, of durft, te vragen voor die oude meuk.

Moppie en ik zijn vandaag dus 12,5 jaar een geregistreerd (lees getrouwd) setje. Normaal verwacht je dan een hok vol visite met vrienden (wat dat woord ook moge betekenen), wederzijdse familie (zie voorgaande tekst tussen de haakjes) en kennissen (wel vaag maar ze bestaan). Nee, geen feest met lekkernijen en snoeiharde muziek, maar gezellig voor de buis met koffie en een bescheiden gebakje, kijkend naar het interview met onze koning.

 

Oneliners

UKe1Rc1K

Oneliners by Sjanic ©2017

  • Ik lach het leven uit, dat doet het leven ook bij mij
  • Als je écht weet wat je wilt, dan wil je niet wat je weet
  • Vriendschap moet groeien, je krijgt het niet op een presenteerblaadje
  • Wie niet horen wil, moet maar voelen, zei mijn vader altijd
  • Noem mij geen echte vriend als je de definitie van het woord niet eens kent
  • Wantrouw iedereen, vertrouw niemand
  • Don’t take revenge to those who hurt you ones, just kill them
  • Onderzoek geeft duidelijkheid
  • Ik ga nooit te ver, ik overschrijd slechts de bestemming
  • Zij die pruilen, zullen niet huilen
  • Je kunt laag en hoog springen, de zon zal je nooit aan kunnen raken, de aarde wel
  • Wie kilometers vreet heeft geen honger
  • Als je schijt aan de wereld hebt, sta je overal boven
  • Een keuze maken is 1, een keuze nemen is een ander verhaal
  • Everyday a piece of my heart breaks.
  • De dagelijkse dingen doen wij bewust niet wekelijks. Je leeft tenslotte ook van dag tot dag.
  • Mistig, wazig en troebel. Laat mij maar helder zijn
  • Als je denkt dat het leven over rozen gaat, hoop dan dat ze niet verwelkt zijn
  • Doelen halen door te scoren, waarom steeds missers begaan dan
  • Wie de doden niet herdenkt Heeft de vrijheid gekrenkt
  • Life goes on but the story never ends
  • Je stem is het klankbord van je hart
  • Ook met weinig talent kun je grootse successen boeken
  • Denk niet dat ik het niet begrijp, ik snap het alleen niet
  • Kritiek slik ik als compliment, zonder naast m’n schoenen te gaan lopen
  • Als de basis niet goed is, zal de oogst mislukken
  • Waarom roeien met de riemen die je hebt als je geen boot hebt
  • Een slecht verliezer is een makkelijk slachtoffer
  • Ik maak geen vrienden, vrienden maken mij
  • Wanneer de leugen waarheid wordt, neemt de twijfel toe
  • Een uitzichtloze relatie kun je beter beëindigen
  • Wie teveel achterom kijkt, loopt vanzelf ergens tegen aan.
  • Als je het geloven in jezelf kwijt raakt, is de hoop opgegeven
  • Als je het masker afdoet, komt het ware gezicht naar boven
  • Vluchten voor het verleden is vluchten naar de toekomst
  • Wie het kleine niet eert, is een ondankbaar persoon
  • Een herhaling is het overdoen van het voorgaande
  • Zeg maar niets, als je toch zwijgt
  • De wijsheid van de een is de domheid van de ander
  • Van verbazing van je stoel flikkeren terwijl je er niet op zit
  • Wie rondjes draait, wordt duizelig
  • Investeer in je toekomst, voor je het weet is het verleden tijd
  • Wie naast de schoenen loopt, kan koude voeten krijgen
  • Je leest wat je wilt lezen, maar ziet niet wat er staat
  • Wie mij negeert, is mijn vriendschap niet weert
  • Als je het hier gezien hebt, kijk dan eens daar
  • Don’t lose reality if you live in fantasy
  • Geliefd door daden, gehaat om uitspraken
  • Wie het niet begrijpt, snapt het vaak ook niet
  • Ik ga stoppen met een luisterend oor bieden, maar voor jou maak ik graag een uitzondering
  • Als mij een scheet dwarszit, laat ik hem gewoon
  • Blijf jezelf, de wereld is al vreemd genoeg
  • Wie van de zon geproefd heeft, zal de blaren niet zijn ontlopen
  • Als je de hoop wilt laten varen, vergeet dan niet door te trekken
  • Uit een willekeur van letters, ontstaan de mooiste verhalen
  • Liefde is als een boemerang, het komt altijd terug als het echt is.
  • De dood is het begin van iets dat ooit eindigde
  • Wie stopt met roken, maar gecremeerd wilt worden, stopt pas als de oven dooft.
  • Niet gewonnen hebben wil niet zeggen dat je verloren hebt
  • Ik sta waar ik voor ga, ik ga waar ik voor sta
  • Vraag jezelf eens af waarom je niets van mij hoort, ik vraag mij wel eens af waarom ik niets van jou hoor
  • Al lijkt de buitenkant nog zo mooi, je komt er nooit achter wat aan de binnenkant schuilt
  • Soms ben ik hier, maar meestal daar
  • Als je er zelf niks van maakt, wordt het ook niks
  • Met je hoofd in de oven, zit je haar gebakken
  • Wie de tijd wilt doden moet een goede moordenaar zijn
  • Met stoppen op het hoogtepunt, ben je nog niet klaar
  • De kans te winnen is net zo groot als de kans te verliezen
  • Als iemand de grond in getrapt wordt, verdient het geen voetstuk
  • Je steekt geen ogen uit met de juiste insteek
  • Wie de armoede van 2016 niet eert, is de rijkdom in 2017 niet weert
  • Wie de bron vermeldt, zal helder water hebben
  • Sommige vriendschappen zijn als een vraagteken
  • Een politiek correct antwoord duidt veelal op een leugen
  • Om contact te hebben, moet eerst contact gemaakt worden
  • Diepe dalen kennen ook hoogtepunten
  • Wie de tanden ergens in zet, moet kauwen om te slikken
  • Sommige tekens zijn misleidend
  • Doe wat je goed lijkt, ook als een ander het daar niet mee eens is.
  • Met de juiste afstand in het vizier, komt de prooi niet dichterbij
  • Wanneer je alle hoeken hebt gezien, is de cirkel rond
  • Loslaten is het niet meer vast willen houden wat je ooit beet had
  • Je hoeft niet kopje onder te gaan als je niet op laag water zit
  • When you live in the past, there’s always a future
  • De wereld is het meest verbazingwekkende in ’s mensch bestaan
  • Wanneer ik het achterste van mijn tong laat zien, zie je mijn huig branden
  • Vriendschappen zijn als het leven, je weet nooit wanneer het stopt
  • Slechts de doden zijn sprakeloos
  • Als de dwaze spreekt, zwijgt de wijze
  • Als de cirkel nóg een keer doorbroken wordt, is hij niet meer te lijmen
  • Wanneer scheurtjes barstjes worden, is een breuk onvermijdelijk
  • As long I don’t care, why should you care
  • Some people deserve the best, I deserve better
  • Wie ingehaald of gepasseerd wordt, heeft het nakijken
  • Soms is een streep trekken makkelijker dan een lijn trekken
  • Als linksom niet werkt, rechtsom niet werkt, rechtdoor geen optie is…dan is er ook geen weg terug
  • Wie teveel met zichzelf bezig is, zou eens een partner moeten nemen
  • Ik kijk niet, maar zie het wel
  • Wie het signaal niet hoort, ziet het probleem niet
  • Om botsingen te voorkomen kun je beter afstand houden dan bumperkleven